Ulcinj, CZARNOGÓRA, kwatery w naszym domu

Historia miasta Ulcinia

Ulciń ma przynajmniej 2000 lat pod nazwą Olcinium. Tutaj jeszcze żyją opowiadania o starych arabskich piratach, którzy przewozili czarnych niewolników z Afryki. Jeden ze statków rozbił się u wybrzeży Ulcinia i oswobodzeni niewolnicy zamieszkali w mieście, a ich potomkowie żyją tu do dziś.

Ulciń jest jednym z najstarszach miast na Adriatyku. Ilirskie groby, znalezione w Zogaju, przedmieściu Ulcinia, pochodzą z epoki brązu. Ulciń prawdopodobnie założyli w V w. p.n.e. Grecy, koloniści z Kolchidy. Poeta Apoloniusz z Rodosu wspomina kolonizację z Kolchidy. W III w. n.e. Ilirowie zamieszkiwali te tereny i pod wpływem Greków budowali wielkie mury. W średniowieczu było tu państwo pod nazwą Zeta, w którym było, jak powiadają, tyle cerkwi, ile dni w roku. Stare mury na miejscu dzisiejszego Starego Ulcinia są śladami najstarszego na tym terenie osiedla i najstarszą budowlą tego typu we wschodniej części Adriatyku. Stara nazwa Colchinium została zmieniona na Olcinium w czasie kiedy Rzymianie przejęli miasto od plemienia Olciniatów. W czasach rzymskich Ulciń otrzymał prawa miejskie. Z tego czasu pozostały mury, które się odróżniają od murów ilirsko-greckich mniej złożoną konstrukcją.

W VII w., po podziale Cesarstwa Rzymskiego, Ulciń został częścią prowincji Prevalis pod administracją Cesarstwa Bizantyjskiego. Od XII-XIV w. Ulciń był częścią Cesarstwa Serbskiego. W tym czasie są budowane liczne cerkwie. Po upadku Cesarstwa Serbskiego albańskie rodziny Balszaj i Wenice walczyły o władzę w mieście. Balszaje zwyciężyli, a w Starym Mieście pozostała z tego okresu interesująca wieża Balszaj. W roku 1405 miasto zajęli Wenecjanie i rządzili w nim 150 lat. W tym czasie miasto otrzymało unikalne wschodnio-adriatyckie piętno: charakterystyczne pałace, cerkwie, kościoły i place. W roku 1571 Otomańscy Turcy przejęli miasto i wtedy Ulciń ponownie się zmienił – otrzymał nowy orientalny wygląd, który zachował do dnia dzisiejszego. Zbudowano Meczet Paszy (1719), Główny meczet (1728), Górski meczet (1783), oraz wiele łaźni tureckich. Szczególnie ciekawa jest wieża zegarowa (1754).

Ruiny Ulcinia, tego z rzymskich czasów widać pod wodą na głebokości ok. 2m. Miasto zostało zatopione w 2. wieku p.n.e. po mocnym trzęsieniu źiemi.

ulcinj_targ_niewolnikow.jpg, 117kB

Fragment najstarszych murów
Fragment najstarszych murów.

Ciekawy jest też i targ owocowo-warzywny w centrum Ulcinia, gdzie można zobaczyć Albanki w strojach narodowych i pogłaskać osiołka. Targ jest najlepszy w piątek i we wtorek. Obok są stoiska z pamiątkami i rożnymi fatałaszkami.

Ulcinj,Meczet Paszy
Meczet Paszy (1719)

Miguel de Cervantes i Dulcinea.

Wycieczki pielgrzymki dla chrześcijan

Servantes był w Ulciniu

Stare miasto Bar